ลำปาง Only

อุทยานแห่งชาติแม่วะ ป่าทางใต้ของลำปางที่คนขับผ่านเถินมักมองข้าม

สำหรับคนที่ขับรถขึ้นเหนือ อำเภอเถินมักเป็นแค่ชื่อบนป้ายบอกทางที่ผ่านไปเร็วๆ ก่อนเข้าตัวเมืองลำปาง แวะเติมน้ำมัน ซื้อของกินเล่น แล้วก็ขับต่อ น้อยคนจะรู้ว่าไม่ไกลจากเส้นทางนั้นมีผืนป่าที่ประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติอยู่ ชื่อว่าแม่วะ

อุทยานแห่งชาติแม่วะครอบคลุมป่าเขาทางตอนใต้ของจังหวัด จุดที่คนรู้จักมากที่สุดคือน้ำตกแม่วะ ซึ่งไหลลดหลั่นลงมาตามแนวหินในป่า ที่นี่ไม่ได้มีชื่อเสียงเท่าอุทยานทางเหนือของจังหวัด และนั่นทำให้ทั้งเสน่ห์และข้อจำกัดของมันชัดเจนมาก

ข้อดีที่ทำให้น่าแวะ

  • คนไม่พลุกพล่าน วันธรรมดาอาจเดินไปถึงน้ำตกโดยแทบไม่เจอใคร ได้ยินแต่เสียงน้ำและนก เหมาะกับคนที่เบื่อจุดท่องเที่ยวที่ต้องเบียดกันถ่ายรูป
  • ทางเดินเลียบลำธาร เส้นทางไปน้ำตกพาผ่านป่าและก้อนหินริมน้ำ ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของป่าตามฤดูชัดเจน หน้าฝนเขียวชอุ่ม หน้าแล้งโปร่งจนเห็นโครงหิน
  • แวะระหว่างทางได้ สำหรับคนที่เดินทางระหว่างภาคกลางกับภาคเหนือ แม่วะเป็นตัวเลือกพักขาที่ได้ยืดเส้นยืดสายในป่าจริง แทนการนั่งพักแค่ในปั๊มน้ำมัน
  • ได้เห็นลำปางอีกด้าน ป่าทางใต้ของจังหวัดมีบรรยากาศต่างจากเมืองรถม้าและวัดเก่าโดยสิ้นเชิง ใครอยากรู้ว่าอำเภออื่นๆ มีอะไร ลองดูภาพรวมของอำเภอรอบนอกแต่ละทิศของลำปาง ประกอบ

ข้อจำกัดที่ควรรู้ก่อน

  • สิ่งอำนวยความสะดวกมีจำกัด ร้านอาหาร ห้องน้ำ และจุดบริการอาจไม่ได้เปิดพร้อมทุกวัน ควรเตรียมน้ำดื่มและของกินไปเอง
  • สัญญาณโทรศัพท์ไม่แน่นอน บางช่วงในป่าโทรออกไม่ได้ ควรบอกคนที่บ้านว่าจะไปไหนและกลับประมาณเมื่อไร และโหลดแผนที่ไว้ใช้แบบออฟไลน์
  • ทางเดินเป็นหินและอาจลื่น โดยเฉพาะช่วงที่ใกล้น้ำตกหรือหลังฝนตก รองเท้าแตะธรรมดาไม่เหมาะ
  • น้ำในลำธารเปลี่ยนเร็ว หน้าฝนน้ำอาจขุ่นและแรงขึ้นภายในเวลาไม่นานหลังฝนตกบนเขา ก่อนลงเล่นน้ำควรรู้สัญญาณของน้ำป่าที่บอกให้ขึ้นจากลำธาร และเชื่อคำเตือนของเจ้าหน้าที่
  • ไม่ใช่ที่เที่ยวแบบครบวงจร คนที่คาดหวังร้านกาแฟวิวสวย จุดถ่ายรูปที่จัดไว้ หรือกิจกรรมหลากหลาย อาจรู้สึกว่าไม่มีอะไรให้ทำ

เรื่องรองเท้าเป็นเรื่องที่คนมักนึกถึงตอนไปถึงแล้ว ทั้งที่ทางเดินไปน้ำตกแบบนี้มีหินเปียกให้เหยียบแทบตลอด ใครกำลังหาคู่ใหม่ มีคำแนะนำทริกเลือกรองเท้าและถุงเท้าสำหรับเดินบนหินลื่นข้างน้ำตก ที่เอามาใช้กับป่าทางเหนือได้เช่นกัน

เหมาะกับใคร

แม่วะเหมาะกับคนที่ชอบป่าแบบเงียบๆ เดินเองได้ ไม่ต้องการบริการมาก และมีเวลาพอที่จะใช้ครึ่งวันไปกับการเดินและนั่งริมน้ำ คนที่ขับรถผ่านเถินบ่อยๆ แต่ไม่เคยแวะ อาจลองแบ่งเวลาในเที่ยวถัดไปมาดูสักครั้ง

สำหรับครอบครัวที่มีเด็กเล็กหรือผู้สูงอายุ ควรพิจารณาความพร้อมของทางเดินก่อน และอาจเลือกเดินแค่ช่วงต้นที่ไม่ไกลจากลานจอดรถ ส่วนคนที่อยากค้างคืนในป่าพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกมากกว่า การกางเต็นท์ค้างคืนในหุบเขาที่แจ้ซ้อน อาจเป็นตัวเลือกที่สะดวกกว่า

ใครที่ชอบถ่ายภาพธรรมชาติ แม่วะให้ภาพป่าที่ไม่มีคนติดเข้ามาในเฟรมได้ง่าย แต่ควรเดินอยู่บนเส้นทางที่อุทยานทำไว้ ไม่ปีนหินขึ้นไปบนจุดที่ไม่มีทางเดิน เพื่อความปลอดภัยของตัวเองและป่า

พื้นที่ในอุทยานอาจปิดเป็นช่วงๆ ตามฤดูกาลหรือสภาพอากาศ ก่อนออกเดินทาง ให้เช็กประกาศเปิด-ปิดและข้อมูลล่าสุดจากอุทยานแห่งชาติแม่วะหรือกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชเสียก่อน จะได้ไม่เสียเที่ยว